เหนื่อยเกินไปรึป่าว
.................................
1 ประโยคจากดิสเพลย์นึง ที่ทำให้ฉุกคิดว่า
ชั้นเล่นสนุกพอรึยัง การเล่นไม่ว่าจะเป็นการเล่นแบบไหน
สุดท้าย ไม่มีคำว่าพอดีหรอก จริงมั๊ย... ไม่มีใดใดในโลกที่เท่ากัน
แพ้ - ชนะ
ไม่ว่าจะจัดฉาก ให้คนอื่นมองเห็นว่า แพ้ หรือ ชนะ
หรืออะไรใดใดก้อตาม แต่ตัวเราน่ะแหละรุ้ดีที่สุดว่าเปงยังไง
วินาทีนี้ของชั้น...............................................
มีทางให้เลือก 2 ทาง เลือกที่จะแสดงแบบที่เป็น หรือแกล้งให้เห็น
ถามชั้นว่าทามไม เพราะอะไร ชั้นคงตอบไม่ได้มั้ง
ทุกคนมีเหตผลของตัวเอง.......
การรอคอยของชั้นกำลังจาสิ้นสุดลงอีกครั้ง
อย่างที่มันเคยสิ้นสุด ... แน่นอน เกิดการสูญเสีย และการได้มา
ถามชั้นว่า คุ้มมั๊ยที่จะแลกการได้มานั้น แล้วยอมเฉือนตัวเองออกไปบ้าง
คุ้มรึป่าว.... เอาอะไรมาประเมินละ
นั่นสิพิงค์ จาเอาอะไรมาวัดค่าของสิ่งที่จับต้องไม่ได้
โลจิก : เข้ามาพัวพันกับคำนี้อีกแล้วสิ เฮ้ออออ
1 2 3 หรือ 4 มันก้อไม่ดีทั้งนั้นแหละนะ ....
สงสารคนอ่านจังแฮะ คงงงกันเปงไก่ตาแตก อ่านไม่รุ้เรื่องก้อปิดเต๊อะ
พิงค์แค่กะลังเรียบเรียงความคิดในหัวน่ะ
มานสับสนปนเปกันเยอะจนเกินไป ยิ่งช่วงนี้ไม่ค่อยได้เขียนอะไร ยิ่งแล้วใหญ่
จาว่าไปก้อง่วงเหมือนกันนะเนี่ย เมื่อคืนนอนไปนิดเดียวเอง ตื่นก้อเช้า
แลปก้อน่าเบื่อ YY เมื่อไหร่จาจบๆฟะ
มีประเด็นเยอะแยะที่ต้องคิด ต้องหา และต้องทำ
ทำไมชื่ออิตาเจ้าชายถึงไม่ถูกพาดพิงถึงนะ ทามไมแต่ปมเล็กๆถึงคิดไม่ออกนะ
ทำไมขอบมันหายไปนะ มีแต่คำถามมากมายวนเวียนในหัว
ถามว่าชั้นโกดมั๊ย ที่วันนี้ต้องตกเป็นข่าวอีกครั้ง
คงตอบแบบนางเอกว่า ไม่โกดค่ะ
อย่าแตะต้องคนของชั้นก้อพอ 55 อันนี้ตอบแบบพระเอก 55+
โอย จาฮาก้อฮา จาเครียดก้อเครียด 555 ฮาดีก่า
เหมือนจาเคยอ่านหนังสืออยุ่เรื่องนึง
ที่เกี่ยวกะความจริงกะความลวง ที่มีอีกาสีดำ มีสะพาน
มันหนังสือเรื่องไรนะ ต้องไปรื้ออีกละ
มีเรื่องเยอะแยะมากมายอยากระบาย อยากพิม
พิมออกมามันเลยมั่วๆแฮะ แงแง
..........
สงสัยวุ้ย ลัลลา
นอนต่อดีกว่า
